Problematyka „Przypadków Robinsona Crusoe” - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Tytułowe „Przypadki Robinsona Crusoe” to nie tylko zbiór przygód i rozbitka na bezludnej wyspie, ale także opowieść o silnym przesłaniu moralnym, która ilustruje właściwy i niewłaściwy sposób ludzkiego życia. Zaczyn do religijnego przesłania powieści Defoe możemy znaleźć już w przedsłowiu, w którym autor wyjawia, że wydanie książki miało na celu niesienie nauki o Bożej mądrości, której jednym z najważniejszych elementów jest obowiązek dążenia do odkupienia grzechów nałożony przez Stwórcę na człowieka. Podczas gdy niezwykle ważnym jest bycie wdzięcznym za Jego cuda, jak czyni to na przykład Robinson gdy liche nasiona znalezione na dnie worka puściły pędy, to nie wystarczy tylko wyrazić tego poprzez dziękczynną modlitwę. Przekonał się Crusoe o tym dobitnie podczas swojej choroby, gdy w gorączkowych omamach nawiedził go duch:

Nagle straszna błyskawica rozdarła chmury, z wnętrza ich wystąpił olbrzym, niewypowiedzianą jasnością okryty. Gdy wyszedł z łona szkarłatnych obłoków i nogą dotknął ziemi, wstrząsnęła się cała wyspa, a gromy zahuczały tak gwałtownie, jak gdyby świat miał runąć. Zbliżywszy się do mnie, wzniósł w górę oszczep i zawołał głosem, na który krew ścięła się w mych żyłach: Nędzny! Tyle dobrodziejstw doznanych od Opatrzności nie wzruszyło twego zakamieniałego serca! Trwasz w twych złościach, a więc giń, jak żyłeś, marnie!

Zjawa tchnęła w niego pewność, że nie wystarczy być wdzięcznym za to, co się otrzymało od Boga, ale żeby być mu prawdziwie wiernym należy wyzbyć się ciążącym na duszy grzechów. W przekonaniu Robinsona jego największym występkiem było jego buntownicze zachowanie wobec ojca, które uważał za swój grzech pierworodny. Doskonale sprawdza się tu przyrównanie losów bohatera do starotestamentowych relacji o wygnaniu Adama i Ewy z raju. Można powiedzieć, że spotkał ich odwrotny los niż Robinsona, ponieważ oni zostali skazani na opuszczenie Edenu za sprzeniewierzenie się Bogu, podczas gdy Crusoe za swoje grzechy został na piękną, rajską wyspę zesłany.

Pokutą Robinsona było uznanie własnej małości i niedoli, a przy tym całkowitej zależności wobec Boga. Przyznanie tego na głos stanowi punkt zwrotny w duchowych rozważaniach Crusoe, dzięki czemu przeżywa nieomal drugie narodziny. Od tego momentu znacznie mniej narzekał na swoją niedolę i zaczął dostrzegać piękno wyspy, a także możliwości, jakie mu ona dawała. Pod koniec powieści, gdy powraca do Europy jako bogaty, dojrzały człowiek, przyrównuje się do innej biblijnej postaci – Hioba:

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Charakterystyka bohaterów „Przypadków Robinsona Crusoe”
2  Daniel Defoe - biografia
3  Dziennik Robinsona Crusoe



Komentarze
artykuł / utwór: Problematyka „Przypadków Robinsona Crusoe”







    Tagi: