Przemiana Robinsona Crusoe (wymiar etyczny powieści)
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Zasadnicza myśl przewodnia powieści została zawarta już w pierwszym rozdziale, gdy ojciec Robinsona przywoływał go do porządku (fragment z tłumaczenia Stanisława Stampfla):
Jesteśmy rodziną żeglarzy, ale nie jesteśmy stworzeni po to, aby szorować cudze pokłady. Odkąd zdobyłem pewny kęs chleba, noga moja nie stanęła więcej na trapie. Pozostawiłem to ludziom nżeszego stanu. Ty, będąc moim synem, należysz już do stanu średniego i stoi przed tobą otworem gładka droga życia. Na niej też winieneś szukać swojego szczęścia. Bedzie to już chyba wina losu lub najpewniej twoja własna, jeśli go nie osiągniesz.


Robinson miał już utorowaną drogę do osiągnięcia życiowego sukcesu. Ciężką pracą jego ojciec zapewnił mu godny start w życiu, dlatego nie mógł zrozumieć syna, który lekką ręką gotów był odrzucić to wszystko i zacząć wszystko od zera. Duma Robinsona pchnęła go do wykonania kroku w nieznane, czym przypominał bohaterów greckich tragedii. Podobnie jak oni, za swoją pychę i lekkomyślność został ukarany przez los.

Słowa ojca wielokrotnie rozbrzmiewały w myślach bohatera w ciągu blisko trzydziestu lat spędzonych na bezludnej wyspie. Przypominał sobie tyrady typu:
Nie sądź, ze znajdziesz szczęście na morzu […] Zapewniam cie, że jest ono żywiołem przeklętym. A może myślisz, że zostaniesz admirałem? Na to trzeba mieć przynajmniej dyplom szlachecki, jeśli sie nie zna geometrii, astronomii i nawigacji. Ty zaś nic nie umiesz i nie jesteś, mój drogi, szlachcicem. Ale nawet gdybyś chciał zostać tylko okrętowym cieśla, musiałbyś nabyć umiejętności cieśli. Czy ty zdajesz sobie z tego sprawę? Kim wiec chcesz zostać w końcu? Awanturnikiem? Jednym z gromady obdartych obieżyświatów, stworzonych do szorowania pokładów na kupieckich statkach? Bo cóż? W najlepszym razie mógłbyś po latach zostać zaledwie szyprem jakiejś nędznej łupiny, nie będącej w dodatku twoja własnością. Czy w tym widzisz swoja przyszłość?


Żałował, że nie usłuchał ojca, który pragnął dla niego szczęścia i dostatniego, spokojnego życia. Zamiast tego Robinson dostarczył rodzicom udręki, ponieważ był już trzecim synem, którego odebrało im morze. Bohater wielokrotnie zdawał sobie sprawę, że jego los był karą zesłaną od Boga za to, że nie okazał ojcu należytego szacunku i nie wziął sobie do serca jego mądrych słów.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 - 


  Dowiedz się więcej
1  Charakterystyka bohaterów „Przypadków Robinsona Crusoe”
2  Problematyka „Przypadków Robinsona Crusoe”
3  Piętaszek - charakterystyka



Komentarze
artykuł / utwór: Przemiana Robinsona Crusoe (wymiar etyczny powieści)






    Tagi: