Robinson Crusoe – charakterystyka - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Jako indywiduum Crusoe wydaje się postacią raczej nudną i nadętą. Wynika to także ze sposobu prowadzenia przez niego narracji, która jest niezwykle precyzyjna i skupiona wyłącznie na faktach. Pozornie ekscytująca czynność jak rzeźbienie czółna, które miało posłużyć do ucieczki z wyspy, w ustach Robinsona są niemal katorgą dla czytelnika. Sceny najdynamiczniejszej akcji w powieści, jak na przykład podjęcie walki z całym plemieniem kanibali zamieniają się w wyliczankę suchych faktów, jak na przykład stan uzbrojenia barbarzyńców.

Jego zamiłowanie do powiązania wydarzeń z konkretnymi datami ma sens tylko do pewnego momentu, Robinson jednak je kontynuuje, przez co staje się ono irytujące dla czytelnika i świadczyć może o jego obsesji. Dochodzi do tego, że poznajemy daty powstania kolejnych narzędzi Crusoe, jak na przykład parasolka z koziej skóry, a nie wiemy kiedy dokładnie spotkał Piętaszka. Niektórzy badacze literatury twierdzą, że dziennik Robinsona nie jest przejawem jego zaradności, a choroby psychicznej.

Chociaż Crusoe nie zależało na kreowaniu się na epickiego bohatera, z całą pewnością zależało mu na stanie posiadania, władzy i prestżeu. Gdy po raz pierwszy nazywa siebie królem wyspy, czytelnikowi może wydawać się, że żartuje. Jednak kiedy czyni z Hiszpana swojego subiekta, mamy pewność, że w swoich urojeniach faktycznie widzi siebie jako monarchę i władcę. Zanim nauczył Piętaszka wymawiać „tak” i „nie” w języku angielskim, wpoił mu, że jest „panem” i tak kazał się do siebie zwracać. Z dzisiejszej perspektywy wiele zachowań Robinsona można nazwać rasistowskimi, jednak dla niego były one zupełnie naturalne i wynikały bezpośrednio z kultury Zachodu. Obecność Piętaszka pozwoliła mu znowu poczuć się jak Europejczyk, a kompan potęgował to uczucie za każdym razem, gdy zwracał się do niego per „panie”.

Podsumowując można powiedzieć, że pozytywne cechy charakteru, takie jak zaradność, przedsiębiorczość, odwaga wynikały z jego osobowości, czyniąc go dla wielu przykładnym bohaterem. Negatywne zaś cechy miały charakter społeczny, kulturowy i nabyty, zostały mu wpojone przez europejskie otoczenie. Zetknięcie się tych dwóch stron w jednej postaci czyni ją bardzo złożoną. Tytułowy bohater powieści Daniela Defoe pozwala czytelnikowi poznać smak sukcesu, porażki, a przede wszystkim sprzeczności drzemiących we współczesnym, wielowymiarowym człowieku.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  „Przypadki Robinsona Crusoe” jako obraz cywilizacyjnego rozwoju ludzkości
2  Piętaszek - charakterystyka
3  Problematyka „Przypadków Robinsona Crusoe”



Komentarze
artykuł / utwór: Robinson Crusoe – charakterystyka







    Tagi: