Robinson Crusoe – charakterystyka
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Nie można o nim powiedzieć, że jest bohaterem bardzo efektownym, czy też epickim łowcą przygód, ale z pewnością Robinson Crusoe posiada cechy, które zapewniły mu uznanie, a nawet uwielbienie przez dziesiątki pokoleń czytelników na całym świecie. Na ich czele znajduje się dla niektórych wytrwałość, jaką możemy podziwiać przez miesiące, kiedy rzeźbi czółno czy też podczas długiej nauki trudnej sztuki garncarstwa, którą z czasem opanował do perfekcji. Dla innych będzie to zaradność Robinsona, jaką wykazał się podczas budowy domu na wyspie. Zaczynając od szałasu, skończył na posiadaniu dwóch domostw, pól uprawnych oraz wielkiej zagrody dla kóz. Samodzielnej postawie Crusoe przyklaskiwali nie tylko zwykli czytelnicy, ale także i filozofowie, jak chociażby Jan Jakub Russo, który w swoich pracach stawiał podejście do życia bohatera powieści Daniela Defoe jako wzór do naśladowania dla dzieci.

Jeszcze inna grupa odbiorców za najlepszą cechę charakteru Robinsona uważać może smykałkę do robienia interesów, która dorównywała jego instynktowi przetrwania. Udaje mu się na przykład zbić fortunę w Brazylii, a nawet na bezludnej wyspie zgromadził pokaźną sumę pieniędzy i złota.

Crusoe cechuje także skromność. Jako narrator powieści nigdy nie przedstawia samego siebie jako nieustraszonego herosa, nawet we fragmentach, kiedy niemal jednoosobowo udaje mu się zdławić bunt na statku. Co więcej, często dzieli się z czytelnikami poczuciem strachu, a nawet paniki, jakie towarzyszyły mu na przykład przy odkryciu śladu ludzkiej stopy na wyspie. Robinson stara się zamiast tego przedstawić siebie jako zwykłego, rozsądnego człowieka, a nie nieustraszonego bohatera.

Jednak z cechami pozytywnymi, co do których nie ma żadnych wątpliwości, kontrastują w przypadku Crusoe oczywiste wady. Robinson wydaje się być pozbawiony głębokich uczuć, co widać na przykład w momencie, gdy ucieka z domu i porzuca swoją rodzinę. Bardziej niż gniewu czy żalu ojca obawiał się religijnych konsekwencji swojego postępowania.

Pomimo swojej hojności wobec ludzi, których często obdarowuje drogimi rzeczami, nie przejawia szczerego zainteresowania nimi. Z nikim nie nawiązuje szczerych i głębokich więzi. Pod koniec powieści dowiadujemy się na przykład, że Robinson ożenił się. Z tego samego zdania wynika też, że małżonka zmarła. Ograniczenie informacji na temat wybranki swojego serca wydaje się niemal nieludzkim.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Motywy literackie obecne w „Przypadkach Robinsona Crusoe”
2  Piętaszek - charakterystyka
3  „Przypadki Robinsona Crusoe” jako obraz cywilizacyjnego rozwoju ludzkości



Komentarze
artykuł / utwór: Robinson Crusoe – charakterystyka






    Tagi: